وقتی هواپیماها پس از پروازهای طولانی روی باند فرود میآیند، بعضی از مسافرین مهارت خلبان را تحسین میکنند، ولی اکثریت آنها هیچوقت در مورد اهمیت چرخهای هواپیما فکر نکردهاند.
هواپیما دانستی های زیادی دارد، مثلا در مورد فرود اضطراری هواپیما چه میدانید؟ یا چقدر از میزان اهمیت چرخ های هواپیما اطلاع دارید؟بر اساس اطلاعاتی که در ادامه خواهید خواند، به نظر میرسد نترکیدن چرخهای هواپیما هنگام فرود نیز شایستهی تحسین باشد.
در ادامه ی مطلب همراه با سفرمی حقایقی در مورد چرخهای هواپیما را برایتان فاش خواهیم کرد.
با ما همراه باشید ....

قابلیت و توانایی چرخ های هواپیما
هرکدام از چرخها برای تحمل مقدار باورنکردنی ۳۸ تن وزن طراحی شدهاند و میتوانند با سرعت ۱۷۰ مایل بر ساعت بر زمین بنشینند (برخی مدلها میتوانند تا سرعت ۲۸۸ مایل بر ساعت را نیز تحمل کنند). هر چرخ میتواند حداقل ۵۰۰ مرتبه فرود را تحمل کند و بعد به تعویض لاستیک نیاز خواهد داشت.
تعداد چرخهای هر هواپیما نیز آنقدر زیاد است که اگر یکی از آنها بترکد یا لاستیکاش را هنگام یک فرود پرسرعت از دست بدهد، چندین چرخ دیگر آمادهاند تا جایش را پر کنند (مثلا بوئینگ ۷۷۷، ۱۴ چرخ و ایرباس A380، ۲۲ چرخ دارند). البته خوشبختانه چرخهای هواپیما به ندرت دچار چنین سوانحی میشوند.

چرخها به گونهای طراحی میشوند که بتوانند در برابر استهلاک و کشیدگی و پارگی مقاومت کنند. لاستیکها دارای شیار هستند و از زیر لاستیک، نوعی نایلون مقاوم یا رشتههایی از جنس آرامید به کل چرخ استحکام میبخشند.
اما مهمترین راز استحکام چرخهای هواپیما در مادهای نهفته است که اصلا به محکم بودن معروف نیست: هوا. به گفتهی "لی بارتولومیو" که سرپرست مهندسین تست شرکت "میشلین" سازندهی انواع چرخهای هواپیماست، «در واقع این هوای تحت فشار است که استحکام بسیار بالایی ایجاد میکند».
فشار هوای داخل چرخها تا ۲۰۰ psi (نیروی پوند بر اینچ مربع) بالا برده میشود که ۶ برابر فشار هوای درون چرخ اتومبیلهای معمولی است. همین مسئله به چرخهای هواپیما استحکام لازم برای فرودهایی با سرعت بالا را میدهد. جالب اینکه این میزان از فشار هوا در هواپیماهای جت بیشتر هم میشود. مثلا چرخهای یک جت جنگندهی F16 باید فشاری معادل ۳۲۰ psi داشته باشند.
تکتک چرخها به دقت مورد آزمایشهای مختلف قرار میگیرند و تنها پس از حصول اطمینان از رعایت استانداردهای سختگیرانهی ایمنی روی هواپیماها نصب میشوند.




